ciecie-plazma
22 maja 2018

Kategoria:
Inne

Charakterystyka maszyn do cięcia plazmą

Technologia cięcia plazmą znana jest nam już od lat pięćdziesiątych dwudziestego wieku. Uznaje się, że odkryto ją niejako przypadkowo podczas prac badawczych przeprowadzanych dla amerykańskiej armii. Miała wówczas wiele wad, spośród których warto wymienić między innymi zjawisko podwójnego iskrzenia, które starano się zniwelować za pomocą drugiej osłony wokół dyszy przecinarki. Dopiero w 1968 roku opracowano technologię cięcia plazmowego z wtryskiwaniem wody do dyszy, co pozwoliło na zmniejszenie łuku elektrycznego i tym samym bardziej precyzyjne cięcie metali za pomocą plazmy.

Cechy nowoczesnych maszyn do cięcia plazmą

Współczesne przecinarki plazmowe oferowane między innymi przez katowicką firmę Serwis CNC pozbawione są większości problemów swoich przodków. Dzisiejsze systemy są przede wszystkim dużo bardziej bezpieczne dla ich użytkowników, nie generując toksycznych gazów i promieniowania ultrafioletowego. Produkowane obecnie maszyny są wyposażone w proste w obsłudze elementy sterujące, selektory trybu cięcia i żłobienia, wymienne przewody robocze i wiele czujników pozwalających na zwiększenie automatyzacji całego procesu cięcia plazmą. Czujniki te umożliwiają na przykład automatyczne ustawienie ciśnienia gazu. Nowoczesne maszyny do cięcia plazmą są także sterowane numerycznie, bez konieczności ręcznego posługiwania się palnikiem. Oczywiście to tylko wierzchołek góry lodowej nowoczesnych rozwiązań związanych z cięciem plazmowym. Produkowane obecnie systemy oparte o cięcie plazmą mogą z powodzeniem konkurować z maszynami do cięcia laserowego, znacząco przekraczając ich możliwości w zakresie cięcia grubszych blach.

Budowa przecinarki plazmowej

Każdą konwencjonalną przecinarkę plazmową możemy podzielić na cztery elementy: palnik plazmowy, źródło zasilania (potocznie zwane po prostu źródłem plazmowym), przewód uziemiający i części eksploatacyjne. Wykorzystywane jest ponadto  powietrze z kompresora lub butli. Wąskostrumieniowe systemy plazmowe wyposażone są dodatkowo w konsole gazowe, które miksują i dozują gazy techniczne, takie jak argon, azot czy tlen. Źródło plazmowe daje prąd o stałym napięciu i natężeniu, podobnie jak stosowane przez nas na co dzień baterie – choć oczywiście dużo mocniejszy. Pobierany z sieci prąd zmienny trafia do mostka prostowniczego, natomiast wyprostowane napięcie przesyłane jest do układu tranzystora IGBT. Działanie tego tranzystora można w wielkim skrócie opisać jako regulujące – konstruuje on bowiem natężenie prądu. Na wyjściu tranzystora umieszczana jest cewka.