18 września 2017

Kategoria:
Zdrowie i uroda

Test wodorowo-oddechowy w celu diagnostyki nietolerancji laktozy
5 (100%) / 1 głosów

Test wodorowo-oddechowy w celu diagnostyki nietolerancji laktozy

Szacuje się, że nawet 30% społeczeństwa cierpi na nietolerancję laktozy lub fruktozy, objawiające się między innymi poprzez przewlekłe bóle brzucha, biegunki oraz kurcze jelit. Pierwszym badaniem, które przeprowadza się w celu zdiagnozowania tych schorzeń jest test wodorowo-oddechowy.

Na czym polega test wodorowo-oddechowy?

Celem testu jest wykrycie w wydychanym przez pacjenta powietrzu wodoru, który stanowi produkt fermentacji jelitowej związanej z zaburzonym wchłanianiem laktozy lub fruktozy. W jaki sposób problemy z wchłanianiem cukrów mają wpływ na nasz oddech? Odpowiedź jest bardzo prosta: wytwarzany w jelitach w czasie trawienia wodór przenika do krwi, wraz z nią przedostaje się do pęcherzyków płucnych i stamtąd zostaje wydalony z organizmu w trakcie oddychania. Jeśli jego stężenie w wydychanym powietrzu jest zbyt wysokie, może to świadczyć o zaburzeniach trawienia i wchłaniania laktozy lub fruktozy.

Jak przeprowadzany jest test?

Próbki powietrza do badania pobiera się zazwyczaj 3 razy – wyjaśnia dr n. med. Lucyna Dymek z Centrum Medycznego Lucyna Andrzej Dymek – przed podaniem oraz 60 i 120 minut po podaniu do wypicia roztworu laktulozy lub fruktozy. Porównując otrzymane w badaniu wyniki można ustalić, czy przykre dolegliwości układu trawiennego są skutkiem nietolerancji cukrów.

Aby badanie było rzetelne, pacjent powinien się do niego odpowiednio przygotować: być na czczo, odstawić wskazane leki, a także wstrzymać się od palenia papierosów. Test jest bezbolesny, jednakże u części pacjentów po podaniu roztworu mogą wystąpić bóle brzucha, wzdęcia lub luźne stolce. Po uzyskaniu pozytywnego wyniku, oznaczającego nietolerancję laktozy lub fruktozy przeprowadzony powinien zostać test genetyczny, mający ustalić czy nietolerancja ma charakter trwały czy przejściowy.

Inne zastosowaniu testu wodorowo-oddechowego

Test wodorowo-oddechowy znajduje również zastosowanie w diagnostyce zespołu przerostu bakteryjnego w jelicie cienkim (small instestian bacterial overgrowth – SIBO). Jest to bardzo poważne schorzenie, dotykające – według szacunków – nawet 22% społeczeństwa. Objawia się ono między innymi przez niewyjaśnione wzdęcia, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunki i zaparcia, występuje często w zespole jelita nadwrażliwego, mukowiscydozie, celiakii etc. W takich przypadkach test przeprowadzany jest przez około 3 godziny – w tym czasie co 20 minut pobierane są od pacjenta próbki powietrza, przy czym pierwsza próbka, tzw. próbka zerowa podawana jest na czczo, przed podaniem roztworu laktulozy.